گل موگه گياهي است بسيار زيبا و معطر با گل­هاي ظريف و كوچك نام علمي اين گياه كُن بُن بولاريا مَجاليس است. اصطلاح گُل برف كه به اين گياه داده­اند براي گياهان ديگر هم استفاده مي‌شود. اين گياه فوق­العاده زيبا داراي ريزوم­هاي دائمي و مقاوم به سرماست كه ساليان سال در يك محل باقي ­مانده، و بوسيله تقسيم ريزوم­ها در اوايل پائيز يا در مناطق سرد در اوايل بهار تكثير مي­شود.
موگه­ها گياهاني هستند كه به نور شديد آفتاب و آبياري بي ­موقع احتياجي ندارند و بهتر است كه ريزوم‌هاي موگه در زير سايه آفتاب درختان كشت شوند و زماني كه گياه به استراحت مي­رود از آبياري آن‌ها خودداري بعمل آيد. موگه در مناطق سرد كوهستاني در ماه‌هاي پاييز گل­هاي صورتي و سفيدي را توليد مي­كند و در كشور ما اين گل بصورت خودرو ظاهر مي‌شود و به عنوان سنبله، كلشي‌كوم و در بعضي نقاط به نام گل حسرت از آن ياد مي­شود.
در كشورهاي ديگر ريزوم­هاي دائمي و مقاوم به سرماي اين گياه را در فصل زمستان كشت و كار مي­كنند. زمان تكثير كلشي‌كوم پس از پايان گل‌دهي در پاييز يا اواخر زمستان است. نكته جالب در مورد اين گياه اين است كه در مناطق پرورشي در اوائل بهار برگ­هاي سبز براق بسيار كشيده­اي توليد مي‌كند و مدتي بعد با گرم شدن هوا (در تابستان) تمام آن‌ها از بين مي­روند، در حقيقت استراحت تابستاني دارند. در اوايل پاييز يك مجموعه بسيار زيبايي از گل‌هاي سه گلبرگي ديده مي­شود. تكثير موگه بوسيله اندام‌هاي زيرزميني آن است